Gelukkige vaderdag paps!

Mijn pa was en is mijn held en mijn grootste voorbeeld. In 2012 overleed hij aan pancreas kanker na één van de dapperste gevechten ooit. Het afscheid dat we thuis van hem konden nemen was geweldig mooi. Lachen en wenen wisselden elkaar af in een sfeertje waar ik zelfs geen woorden voor kan vinden. Heel puur en mooi maar ook heel intens en breekbaar. Na zijn overlijden wou ik papa vereeuwigen. Ik wou hem een plekje op het internet geven zodat hij kon blijven bestaan. Ik wou iedereen vertellen en laten zien hoe awesome Koen eigenlijk was, dus ik schreef deze blogpost.
De berichtjes die ik hieronder ontving waren fantastisch om te lezen. Zeker de berichtjes van andere papa's die geïnspireerd werden om een nog betere papa te zijn, betekenden heel veel voor mij. Dat Koen zo kan verder leven als inspiratie voor andere papa's is gewoon een geweldige gedachte.

Ondertussen heeft deze blogpost al 4 site wijzigingen overleefd. Misschien vreemd om deze tegen te komen op mijn ondertussen 'professionele' website, maar ik kan hem gewoon niet deleten.

De originele blogpost van 2013.

Zet niets op het internet waarvan je niet wilt dat het eeuwig blijft bestaan'
Wel papa, het is vaderdag en jij verdient absoluut een plaatsje op het internet!
En een kus van mama en een half opgegeten ijsje!

2013-05-30_0004

Jammer genoeg zijn er nog geen leuke fietsweggetjes van waar je nu bent tot hier... Maar ik ben wat aan het rondbellen en ik probeer dat in orde te krijgen!

2013-05-30_0001

Je denkt waarschijnlijk, wat doe ik op je site? Wel,ik wou graag aan de mensen die dit lezen duidelijk maken hoe ubergeweldig je was en wat mensen die je niet gekend hebben gemist hebben, maar nu denk ik dat ze me niet zouden geloven. Ze zouden denken 'ja, over mensen die er niet meer zijn mag je niks slecht zeggen' en 'niemand kan zo awesome zijn'. Maar jij weet dat ik zo niet ben hé. Ik ben eerlijk, vaak te eerlijk. Er valt gewoon niets slecht over u te zeggen :)

2013-05-30_0006
2013-05-30_0005

Ik ben niet meer gaan mountainbiken sinds je er niet meer bent. Het is lastig nu er niemand is die me ervoor uit mijn bed sleurt. Die op zondag klaar staat om 8u 's morgens me te lokken met ontbijt. Die zelfs toen ik al in Leuven woonde helemaal omreed om me op te pikken. Je kon er zo van genieten om iedereen voorbij te steken op een helling. Zeker als het jongere bikers waren die u ervoor met veel geroep hadden ingehaald op meer technische stukken. Als het te technisch werd zei je vaak ‘rij maar hoor, ik zie u wel aan de bevoorrading’. Om het mij na de bevoorrading weer heel moeilijk te maken. Want krachten doseren was meer jouw ding :). Ik mis het mountainbiken wel. Maar het gaat niet hetzelfde zijn zonder jou.
Maar ik ga terug in actie schieten! Ik beloof het. Heb Gijs zelfs al mailtje gestuurd dat hij mij moet coachen. :)

2013-05-30_0011

Hannes heeft overlaatst je record proberen te breken op de marathon. Hij is er niet in geslaagd :) hihi. Jij bent nog steeds de loopkoning! Ik ben net nog gaan supporteren voor de 20km van Brussel. Ik was wel pas gaan slapen om 4u (ik had een huwelijk aan zee) en het begon al om 9u. Maar Mama en Hannes liepen mee dus ben ik toch maar gegaan. Het voelde een beetje vreemd zonder jou. Vroeger met heel het gezin speuren naar een 'artsen zonder grenzen shirtje'... Pijnlijke handen van het applaudisseren... Je ineens ontdekken in de massa lopers en roepen, tieren, meelopen en drankjes toestoppen.. Het was altijd een hele belevenis :).

2013-06-09_0003
2013-05-31_0001

Ik heb net ook een paar lekker retro fotootjes teruggevonden van één van de zovele trektochten die we samen gedaan hebben overal in Europa. Die mis ik ook wel, al is het al een hele tijd geleden. Vooral hoe je die harde muesli kon eetbaar maken door het de dag ervoor al te laten weken in water met melkpoeder was geniaal. Het plan om het in chocomelk te laten weken was net iets minder :)

2013-05-30_0009
2013-06-09_0007

Bedankt dat je samen met mama ons als kind al naar al jullie avontuurlijke vakanties mee nam en ons liet kennis maken met kamperen in het wild, zwaarbepakte fietsvakanties en klimtochten.

2013-06-09_0001
2013-06-09_0004
2013-06-09_0005
2013-06-09_0006

Op mijn tocht door thailand ben ik trouwens man tegen gekomen die me heel hard aan jou deed denken qua uitstraling. Erg bruin, rimpels, een baard en gigantisch veel Charisma. Hij zag er een beetje uit als een zwerver maar was stiekem een succesvol architect. Zijn Catamaran (die hij zelf ontworpen had) lag een beetje verder in de zee en hij kwam elke dag met zijn klein roeibootje en enkel zijn zwemshortje naar het strand geroeid. Hij dronk dan wat pintjes met ons en ging weer in zijn Catamaran slapen. Heel erg interessante man. Als jij ouder had geworden leek je sowieso op hem. Hier een fotootje van hem:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het slechte nieuws dat we kregen kwam hard aan, maar ge zult altijd mijn allergrootste held blijven voor de manier hoe gij er mee om ging. Zo gigantisch positief blijven, blijven sporten, blijven lopen, blijven reizen. Na de eerste operatie nog uw beste 20 van Brussel lopen, na het terugkomen van de kanker en tussen de chemo's door nog blijven reizen en sporten. Nog elke dag 15 km heen en terug rijden naar school om te gaan werken. En wanneer dat echt niet meer ging een elektrische fiets kopen om dat toch nog te kunnen blijven doen. (en die elektrische fiets op de laagst mogelijke stand zetten om toch maar uw trainig te hebben.). Ik weet dat ge het vaak heel erg moeilijk had. Dat ge het soms echt niet meer zag zitten maar dat ge ons dat niet wou laten zien. Ge zijt mijnen held pa! Echt waar. En ge zult het altijd blijven!

2013-05-30_0016
2013-05-31_0002
2013-05-30_0018
2013-05-30_0012
2013-06-10_0001
2013-06-10_0002
2013-05-31_0004

Elisabeth Kübler Ross weet er niks van...
Woede?? Onderhandelen met God?? Ik heb wel wat beters te doen!

- Koen november 2012

2013-05-31_0006
2013-05-31_0007
2013-05-31_0008
2013-05-31_0014

Ze willen me hier blijkbaar houden, maar ik blijf vechten tegen de ziekte, in of uit het ziekenhuis. Eigenlijk ben ik stikjaloers op al die mensen die mogen gaan werken, geniet ervan zolang het kan.

Koen facebook 21 september 2012

2013-05-31_0034

Ik zou eigenlijk in het Guinness book of records moeten komen, want wie kan er nu in 2 weken tijd afvallen van 99 kg naar 70 kg!

Koen november 2012

Nog eens kei hard bedankt om u de laatste week zo gigantisch sterk te houden. Ge weet ni half hoeveel die week voor ons betekend heeft. En wie had gedacht dat ge enkel een beetje morfine nodig had om een hilarische komiek te worden. Goed gelachen toen :) Ik ga hier niet proberen uit te leggen over wat we allemaal gelachen en hoe de sfeer was. Ze zouden het niet begrijpen. Ik begrijp het zelfs zelf niet zo goed. Ik wist niet dat iemand zo snel van lachen naar wenen en terug kon gaan. Blijkbaar wel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
2013-05-31_0021
2013-05-31_0022
2013-05-31_0023
2013-05-31_0024
2013-05-31_0025
2013-05-31_0031
2013-05-31_0026
2013-05-31_0027
2013-05-31_0028
2013-05-31_0030
2013-05-31_0029

Misschien een beetje vreemd om ook een foto van je kist hier te zetten. Maar ik was er zo trots op dat één van je betere vrienden die voor jou heeft gemaakt. Hij moet ook vereeuwigd worden! Als dat niet past volgens de Internet-ethiek, het zij zo. Ge weet dat ik me daar weinig van aantrek.

2013-05-31_0032

Anyway, ge zijt veel te vroeg vertrokken paps, maar om het op uw positieve manier te bekijken, als ge kijkt wat we samen gedaan hebben, wat we wel gehad hebben op die korte tijd, dan mogen we heel erg blij zijn. Sommige vaders leven waarschijnlijk bijna dubbel zo lang als u maar komen niet eens in de buurt van wat wij samen deden en de band die wij hadden. En dan spreek ik in naam van al uw kinderen!

Ik besef vaak zelf niet hoe hard ik u eigenlijk mis en hoe hard ik terug met u wil gaan biken of gaan rondtrekken in de bergen.

Ik heb van niets spijt. We hebben een geweldige tijd gehad. Ik ben zo gigantisch trots dat gij mijn pa waard. Ik heb enkel spijt dat ge er niet meer zijt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

125 comments on “Gelukkige vaderdag paps!”

  1. We hebben al op veel plekjes papa teruggevonden tijdens ons fietstochtje deze week. Dat was al speciaal! Met deze blog erbij op een kamer bij vrienden op de fiets, waar papa eigenlijk had moeten bij zijn, is het pakkend en mooi. Papa ge zijt er bij! We vertellen hier aan alle mensen over u.

  2. Dries,
    De tranen rollen hier over m'n wangen. Wat een prachtplek heeft je vader hier op het internet gekregen!
    Dit pakt me, ook al kende ik hem niet.
    Tot gauw!

  3. Wauw Dries, ik ken jou eigenlijk niet, maar ben op jouw facebook terecht gekomen via Melissa Milis. Wat een pakkend blogbericht, ik zit hier te wenen achter m'n laptop... Je papa is ongetwijfeld heel erg fier!

  4. Wauw, zo mooi..
    Je papa was volgens mij een fantastische man.. Iemand om naar op te kijken als kind. En aan de foto's te zien ook een liefhebbende echtgenoot. Ik hoop dat jullie veel sterkte vinden in elkaar!
    Ik ken je niet persoonlijk, maar je hebt me toch diep geraakt. Ik realiseer nu pas dat ik mijn eigen ouders eigenlijk te vanzelfsprekend vind, en daar ga ik iets aan doen.
    Bedankt Dries, voor je mooie verhaal!

  5. Hey allemaal, jullie kennen me niet,maar ik vind het zo ontzettend mooi. Wij hebben onlangs ons moeke verloren en wij koesteren ook zoveel mooie herinneringen en foto's, maar we hebben het niet zo mooi bij mekaar kunnen brengen als jij.
    Zoals jullie zijn we zo heel dankbaar voor al het moois wat onze ouders ons gegeven hebben en wij proberen het voor anderen ook een beetje mooier te maken.
    Heel veel liefs en blijf de herinneringen koesteren.
    Miek

  6. Mijn papa is zaterdag overleden, heeft zijn vaderdag niet meer kunnen vieren. Jou tekst is prachtig, een prachtige tekst voor een prachtig mens. In veel van je woorden vind ik mijn papa terug.Nu zaterdag begraving. Zal nog heel moeilijke dag worden.

  7. Ik ken je niet maar kwam hier terecht via een gemeenschappelijke vriend Huub.
    Wat je hier hebt neergeschreven, echt chapeau!
    Echt prachtig.
    In maart is mijn pepe gestorven aan vasculaire dementie en ik kan me echt terugvinden in jouw verhaal.
    Mijn pepe was ook mijn grote held.

  8. Prachtig gedaan.
    Iedereen zou hieraan een voorbeeld moeten nemen, momenten vastleggen nu het nog kan, ze later delen met anderen. Zo blijven de herinneringen levendig en wordt er zeker niks vergeten.
    Ik vind het ook enorm mooi dat ook de lijdensweg van je vader hierop staat, het is moeilijk, maar zo wordt de situatie door menig man beter begrepen.
    Hij zag er een echte levensgenieter uit, een avonturier en nog sportief en familiair ook, lijkt me een prachtmens.
    Ook zijn eeuwig optimisme ( wat blijkt uit zijn facebookstatussen ) is iets om een voorbeeld aan te nemen.
    Chapeau dat je dit hebt kunnen maken, je mag er enorm trots op zijn. Zeker dat je papa dat ook is.

  9. Prachtig Dries, moeilijk om deze post te lezen en te bekijken zonder een traantje weg te pinken. Heel mooie tribute voor je papa, en de foto's zijn werkelijk prachtig! Veel sterkte nog x

  10. Met tranen in mijn ogen je eerbetoon aan je papa gelezen. Ik ken jullie niet, maar super hoe jullie met het verlies omgaan en de mooie momenten koesteren.

  11. Ook al kende ik hem niet, het lijkt een geweldige man! zo krachtig hoe je hem neerzet :) echt een papa om trots op te zijn, zo zouden er meer moeten zijn. Supermooie en ontroerende blog!

  12. Koester de mooie herinneringen van deze prachtige hulde aan jouw vader Dries!
    Ik wens jou en je familie veel sterkte.

  13. Dries,
    Ik ken je niet, maar ben via via op je website terechtgekomen. Zeer pakkende tekst, waterige ogen. Fantastisch geschreven. Ik ben sprakeloos ...

  14. Dankjewel allemaal! Het was moeilijker om het te schrijven dan verwacht. Ik dacht eerst maar enkele foto's online te zetten, maar voor dat ik het wist was ik drie dagen verder, zat ik bleitend voor mijn computer en stond heel mijn scherm vol met foto's van m'n papa. Ik had ze graag allemaal online gezet, want er is zoveel dat er niet opstaat. Zoveel dat ik zou willen delen.. Ik had de blogpost bijna terug gedelete omdat ik dacht 'het is onmogelijk om papa te beschrijven met wat tekst en foto's.' En dat is het ook. Maar het is ook beter om maar 5% van m'n papa de wereld in te sturen dan helemaal niets. En als ik dan hoor dat het sommige jonge ouders inspireert om meer tijd vrij te maken voor hun kinderen is het het helemaal waard! :)

  15. Dag Dries, ik ken jou niet, jij kent mij niet. Maar je papa leeft op het internet, dus zo komt het dat ik je mail. Ik ben erg ontroerd door je vaderdag-brief ... Want na het begrip Nieuwjaarsbrief, heb je nu ook de Vaderdag-brief met volle geweld een plaats in de wereld gegeven. Heel mooi gschreven, met veel liefde en een diep respect voor je papa. Straf en pakkend. Ik wens jou en je familie veel sterkte toe. Het lukt wel ... met vallen en opstaan maar altijd doorgaan. Ook al ken ik je papa niet, ik ben zeker dat hij het ook zo zou gewild hebben. lucie

  16. Prachtig... Vooral die laatste periode, mooi om te zien dat ook andere gezinnen op zo een bijzondere intieme en (h)echte manier afscheid kunnen en mogen nemen van iemand.
    mijn vader stierf op 9 juni 2007, veel van de foto's hier brengen herinneringen terug van gelijkaardige momenten.
    Zeer bijzonder om dit te delen, dank je wel daarvoor!

  17. Via Facebook kwam ik even op deze pagina terecht. Terwijl ik jouw verhaal las stond de wereld even stil.
    Het is triest, het is mooi. Het doet dromen, en toch ben je realist.
    Knap. Dankjewel.

  18. Wat een prachtige manier om je vader te eren...via facebook kwam ik op deze pagina terecht. Ik verloor mijn vader 2 maanden geleden, na een korte strijd van slechts 7 maanden. Gedurende die 7 maanden heb ik hem overal in bijgestaan. De foto's op deze pagina halen zoveel herinneringen boven...ik wou dat ik zo'n foto's had van mijn vader om te koesteren....of aan zijn nog ongeboren kleinzoon te tonen, die nu volop in mij groeit. Ik troost mij met het feit dat ik papa nog heb kunnen vertellen dat er nog een kleinkind bijkomt en ik weet dat hij er alles aan zal doen om erbij te zijn als hij geboren wordt.

  19. Grote sterke Dries,ik ken je niet,maar ik weet zeker dat je een fantastische vader hebt,en jouw pa een prachtige zoon,ja,ik schrijf het in de tegenwoordige tijd,want weet je man,vaders sterven niet zolang hun kinderen leven.

  20. Dag Dries,
    Ik kwam heel toevallig op je pagina terecht.
    Knap hoe jullie de laatste tijd samen hebben doorgebracht.
    Mooie woorden en zulke prachtige foto's.
    Wat zou je papa trots op je zijn!

  21. De openheid, het positivisme en de sterke kracht die achter deze tekst schuilt, maakt duidelijk dat je Papa helemaal verderleeft in jou, Dries. P r a c h t i g ! x

  22. Wat een herkenbaar mooi verhaal. Ook mijn vader was sportief en vrolijk, zelfs toen er kanker werd vastgesteld. Maar het is opzienbarend hoeveel positivisme hij nog had- zelfs op het eind, daardoor begon ik ook pas de aftakeling te zien na zijn overlijden (op de foto's). Dries, bedankt voor dit moedige gebaar - en veel sterkte ! Je vader mag apretrots zijn op zo'n zoon !

  23. Dries,
    heel pakkend, mooi en respectvol.

    Heel knap dat je dit doet voor je vader.
    Ik wou dat ik het ook kon...

  24. Ik kreeg de link van mijn nichtje doorgestuurd en ze zei: zeg maar als je klaar bent met wenen na het lezen van dit verhaal. Ik dacht: ' Oej, weer zo'n pakkend verhaal, ik ga daar echt niet om wenen eh! '
    Maar na 10 zinnen was het al zo ver: beven, tranen moeten verbijten..!
    Wat een mooi, maar ontroerend verhaal. Echt, petje af voor jou hoor!
    Heel mooi gemaakt, veel kracht voor nodig denk ik!
    Zelf heb ik mijn papa nog, maar heb ik mijn dierbare viervoeter in december moeten laten inslapen. Voor velen waarschijnlijk niet hetzelfde, maar de band die ik met haar had was ook zo speciaal en uniek. Dus ik begrijp je verhaal ergens wel!
    Chapeau, al die mooie foto's en pakkende tekst erbij! Keep up the good work!
    x Kim

  25. Ik ken u helemaal niet, maar via via dit op facebook tegengekomen. Wauw. Ik wou dat ik mij zo gelukkig kon prijzen als u, want ik heb jammer genoeg absoluut geen band met mijn vader. Wat een fantastische familie lijken jullie, en ongelofelijk mooie manier om je pa te herdenken. Was ieder papa maar zo een superman.

  26. Dries.. ik ben hier terecht gekomen via een Like op FB. Ik ken jou niet en jij mij niet, maar ik zit met tranen in mijn ogen na het lezen & bekijken van deze prachtige ode aan je vader. Hij lijkt me ne geweldige mens en dat hebt ge zeker van hem geërfd. Sterkte!

    Sarah

  27. Ik ken je niet maar via fb komt iedereen sowieso met iedereen in contact. Je vader mag trots zijn want hij heeft een prachtig mens van je gemaakt! Chapeau voor jullie allebei!

  28. Ken ook je vader niet, noch jij en je familie maar kwam het tegen op fb van een kennis. Dit is echt heel mooi! Pakkend ook.
    Sterkte voor de momenten dat je hem mist, maar ook veel blijdschap voor de mooie herinneringen toegewenst.

  29. Dat is zo'n mooi eerbetoon, zo eenvoudig en intens, en ook de beelden spreken voor zich. Daar kan een mens alleen maar heel erg stil van worden.

  30. Hier zijn geen woorden voor...je familie en je papa in het bijzonder zal enorm trots op je zijn en reken maar dat hij op één of andere manier over je waakt. Heb mijn papa ook een jaar geleden moeten afgeven, ik mis zijn wijze raad, zijn knuffels nog elke dag.....waak over je herinneringen en koester ze als je eigen kindje.... veel sterkte nog...

  31. Zo veel warmte , liefde , genegenheid , genietend van het leven , dat lees je in je teksten
    Ik heb jullie gekend als jullie klein waren en vonden jullie altijd zo liefdevol
    Ik genoot van jullie famillie , vriendelijkheid, sportief vooral hhihih
    Jammer dat je papa zo vroeg moest gaan , maar weet dat je papa wilt dat je zo verder doet vol liefde
    Veel warme knuffels aan de ganse famillie

    1. ontroerend mooi, heb zelf mijn vader vorig jaar verloren en heb vandaag zijn fiets mee gebracht, die stond nog in 't rusthuis . mis hem ook heel hard .

  32. Zo mooi... zo ontroerend... zo uit het leven gegrepen... zo herkenbaar...
    En zo sterk dat je op deze manier je papa levend kan houden...

  33. Dries, ik ben toevallig op deze pagina terecht gekomen! Ik ben beginnen lezen en... geeindigd in tranen! zo ontroerend mooi of hoe een man zijn liefde voor zijn vader kan uiten! heel mooi!!

  34. Dries, je kent me niet.... ben een collega van je papa... ik denk nog dikwijls aan hem. Als ik met mijn fiets van Leuven naar ZAVO rijd, fietst hij in mijn gedachte stiekem mee..... Ook Zavo mist zijn steeds positieve ingesteldheid enorm.

  35. Dries, ik kwam hier onwillekeurig via een klik op FB terecht. Het verhaal van je vader raakt me... tot in het diepste van mijn ziel. Het doet mijn tenen krullen en het haar op mijn armen rechtstaan. Het woordje "verhaal" vind ik moeilijk om te gebruiken, want voor jou is het harde realiteit... Puur en oprecht, zachte woorden voor harde feiten. Hartverwarmende foto's van je hele gezin. Op deze manier is je papa eervol vereeuwigd. Ik vind het haast ongepast dat ik hierop reageer, maar het heeft me echt bewogen en geïnspireerd. Bedankt dat ik een glimp van je leven en je familie mocht opvangen. Op toekomstige fietstochten rijdt je vader in gedachten mee. En ook al biedt geen enkel woord troost, ooit reizen we hem allemaal achterna...

    Veel sterkte gewenst voor jou en je hele familie,

    Tine B.

  36. Beste Dries,
    Heel erg mooi gedaan, een blijvende herinnering van een SUPERpapa !!
    Ik ken je niet en heb ook je vader nooit gekend maar je wist mij te ontroeren.
    Veel sterkte,
    Marijke

  37. Dag Dries,

    Via een vriendin van me op Facebook zag ik de link naar je website. De naam Renglé deed onmiddellijk een belletje rinkelen. Ik zat op school in ZAVO en heb nog van jouw papa les gekregen. Ook mijn man, die toen bij me in de klas zat, mijn zus en twee schoonbroers hebben les van hem gekregen. En als er op familiefeestjes herinneringen worden boven gehaald van onze schooltijd, dan komt 'mr Renglé' altijd ter sprake. Hij heeft op ieder van ons een blijvende en mooie herinnering nagelaten. Hij was een hele toffe leraar om les van te krijgen! Het raakt me dan ook enorm om te lezen dat hij enkele maanden geleden overleden is en wil jou en je familie langs deze weg heel veel sterkte toewensen in deze moeilijke periode.

    Groeten,
    Els

  38. Net als velen via via hier terecht gekomen... Ik heb even nagedacht over een reactie, maar woorden schieten tekort. Wat is dit prachtig gedaan.

  39. Net wakker geworden uit een droom waarin m'n mama voorkwam.
    Ze ruilde nu bijna 7 jaar geleden het leven voor talloze mooie herinneringen.
    "Toeval-lig" kom ik hier nu terecht.
    Ik zeg altijd wanneer iemand afscheid moet nemen van een 'geliefd' persoon als troost ' verzilver de mooie momenten in herinneringen én ze worden GOUD waard', iets wat jij nu wel heel letterlijk hebt genomen.
    Heel mooi Dries, fantastisch.
    En doet met realiseren dat, al is mijn 'moetje' er dan niet meer ... ik nog steeds een fantastische zorgzame papa heb.

    Sterk !
    Wat een papa, wat een zoon !

  40. Dries, dit is heel mooi. Je schreef een ontroerende hulde aan je vader, een geweldige man. Voor diegenen die hem gekend hebben, blijft hij verder leven. Voor diegenen die hem niet kenden komt hij tot leven. Je bent een bevoorrecht man zo'n vader gehad te hebben. Koester al de mooie herinneringen. Sterkte. Een hartelijke groet, Vivi

  41. Dag Dries, zoals zovelen ben ik via fb hierop geraakt. Op deze manier je papa delen met iedereen moet heel moeilijk geweest zijn. Maar bedankt dat je dat gedaan hebt. Ik heb het zitten lezen met tranen in de ogen. Mooie, aangrijpende foto's, waar de liefde en genegenheid voor zich spreekt. Jullie hadden een sterke band, dat is zeker. Nog veel sterkte toegewenst!

  42. Hallo Dries
    Ik ben een collega van je papa, mijn vriend Jan kent jullie gezin via de volleybal van Wijgmaal.
    Als ik dit lees, eindig ik vooral met goede voornemens. Wij hebben zelf 4 kindjes en soms lijkt er zo weinig tijd te zijn om dingen samen te doen. Ook de vakanties lijken eerder gewoon vermoeiend dan leuk... Na jouw verhaal te hebben gelezen, wil ik het anders doen. Ik wil de plannen die we hebben (samen fietsen, rondtrekken, op reis gaan) nu ook effectief waarmaken ipv opzij schuiven 'tot het misschien wat gemakkelijker gaat'. Als ik lees hoe jij zo'n fijne herinneringen hebt aan die avontuurlijke vakanties, dan wil ik onze kinderen dat ook heel graag meegeven.
    Verder hoop ik dat, als ik het ooit echt moeilijk heb, ik er op zo'n positieve manier als jouw papa mee kan omgaan. Als het even kan ook met 'mijn' mooie gezin er net zo dicht bij, want dat moet voor Koen ongetwijfeld de grootste energiebron geweest zijn die er bestaat. Liefde en warmte te over, dat is wel duidelijk!
    Bedankt voor deze blog: voor mij houdt die een belangrijke boodschap in die ik zal trachten te koesteren, uit respect voor Koen...
    x

  43. Dag Dries, als beginnende leraar, tijdens mijn stage op ZAVO, kon ik me geen betere 'coach' indenken als je vader. Hij moedigde me aan en benadrukte steeds het positieve. Ik heb nog heel veel teruggedacht aan hem en vooral de fantastische band die hij ook met zijn leerlingen had en het wederzijdse respect. Een fanatastische man en vooral een vader om fier op te zijn. Proficiat met dit prachtige en pakkende eerbetoon! Sterkte!

  44. Ik had eerst geen zin om het te bekijken. Ik stop liever alles ver weg in men hoofd in plaats van me te confronteren. :) Ma toch gedaan en het zijn echt mooie foto's en een nog mooiere tekst. Ook al is papa er niet meer, sowieso is iedereen nog altijd jaloers op onze band met onze papa. Hij heeft dat goed gedaan!

  45. Beste Dries,

    ik ken jou niet maar kwam dit tegen op het internet. Hartverscheurend mooi. Ik ben zelf net voor de eerste keer mama geworden en ik hoop dat ik mijn dochter kan geven wat jij met je vader had. Al was het maar een fractie daarvan. Bedankt om dit te delen met de wereld. Leef naar zijn voorbeeld zou ik zeggen en je gaat denkelijk een rijk gevuld leven tegemoet.

  46. Wat indrukwekkend, dank je dat ik, door dit te lezen, hier deel van uit mocht maken.
    Ik laat graag een van mijn favoriete gedichten bij je achter in de hoop dat iemand er steun aan heeft.

    'En als ik ga terwijl jij hier nog bent,
    weet dan dat ik verder leef
    vibrerend in een andere dimensie,
    achter een sluier voor jou verborgen.
    Je zult me niet meer zien maar heb vertrouwen,
    ik wacht op de dag dat wij weer samen zijn
    ons van elkaar bewust.
    Tot dan, geniet ten volle van het leven
    en als je mij nodig hebt,
    fluister mijn naam in je hart,
    ik zal er zijn! '
    (Colleen Hitchcock)

  47. Dag Dries, zussen, vrouw van de papa....
    Waw zeg, ik zit hier met tranen op het werk, niemand die het begrijpt. Maar het kwam heel hard binnen, het had over mijn vader kunnen gaan. Net zo sportief, net zo geliefd, net zo'n geweldige papa, net zo eervol zijn ziekte gedragen....en net zoals jullie papa veel te vroeg gestorven op 50j.. Hij had ook een grote passie voor de bergen, en zorgt er nu nog voor dat ik telkens mijn 2de thuis vind daar, en even heel dicht bij hem kan zijn. Enkele weken voor hij stierf zei hij ons dat dit het mooiste cadeau was dat we ooit konden krijgen.... Ik begreep er toen niets van....nu wel..we genieten, reizen, leven ons leven, samen met onze geweldige dochter. En het is absoluut mijn ambitie om een even geweldige mama te zijn voor mijn dochter... Fantastisch gedaan, en heel erg bedankt om dit te delen. Jullie papa zit te glimlachen daarboven, heel trots op jullie...

  48. Ode aan je vader, ode aan je gezin, ode aan de natuur en ode aan het leven. Ik onthou veel lachende gezichten én vooral de foto met z'n allen op bed rond Koen. Dries, ik ging eigenlijk iets anders doen op het internet, en had van alle dingetjes te doen, maar ik ben het meeste vergeten... . Ik denk dat ik een stukje ga fietsen met de kindjes ;-) Bedankt!

  49. Ontroerend mooi Dries. Ook in jou lees ik het positivisme van je vader. Ik heb de eer gehad met zo iemand te mogen samenwerken.

  50. Heel mooi, tranen in de ogen.
    Mijn mama was op 6 maand tijd opeens weg, pancreaskanker.
    Het blijft onwezenlijk ook al is het al 5 jaar geleden.
    Veel sterkte.

  51. En wat een geluk heeft jouw papa met zo'n geweldig gezin en zo'n geweldige zoon! Driesje, je gaat hier zo mooi mee om. Ik ben heel trots op je! Dikke kussen en veel sterkte...

  52. tranen van herkenning. ik kom ook uit een warm nest. met hier en daar een pechvogel.
    (mijn ma is overleden aan kanker, mijn pa had een hersenbloeding en mijn jongste zoontje een hersentumor)
    je pa hield duidelijk van het leven. koester die spirit. liefde maakt veel goed.

    groet,

    Raf

  53. Dries ... ken je niet maar kwam via gemeenschappelijke vriendin terecht op jouw eerbetoon aan je vader. Intens mooi ... ik kon bij het lezen en zien van de beelden zowel jullie momenten van vreugde, bewust genieten gewoonweg voelen. Maar ook jullie momenten van het bewust omgaan met de zware momenten, met het nakende afscheid en het vaarwel op zich heb je mooi verwoord. Zelf verloor mijn moeder/zus en ik onze pa op nieuwjaarsdag 2011. Ook wij hebben mogen ervaren dat afscheid nemen intens mooi kan zijn ook al doet het ontzettend veel pijn. Maar de power, de kracht van je pa heeft hij daadwerkelijk ook overgedragen aan jouw ...dat bewijst je blog hier. Ik wens je in je verdere leven nog heel veel intens mooie momenten waar je in herinnering ... al is het met heimwee ... ook met heel veel plezier kan terugdenken aan het rijkelijk gevuld leven dat je met je vader mocht beleven. Als er één ding is dat pa me heeft meegegeven ... is het ... geniet bewust van ieder moment ... het kan zo maar voorbij zijn. Een wijze les die ik op mijn beurt ook weer zijn kleinkinderen (die inmiddels groot zijn) mee heb gegeven. En ik ben als moeder heel fier dan te kunnen zeggen dat beide zonen van me weten wat genieten is .... de oudste van 30 trouwt 27/9 as. met een echte levensgenietster ... de jongste van 26 vertrekt op 8/10 op wereldreis ...wat zal mijn vader trots zijn daarboven en ook deze twee pupillen volgen ... net zoals jouw pa dat met jullie zal doen. Groet Vera

  54. Ik ken jullie niet maar iedere letter in dit stuk straalt onvervalste liefde uit. Jullie hadden een zot mooie papa. In alle betekenissen van het woord.
    Wat een mooi eerbetoon. Dikke knuffels voor jullie allemaal.

  55. Ook ik ken jullie niet persoonlijk. Jou vader was een personeelslid op onze school. Helaas heb ik hem nooit leren kennen, veel te vroeg heengegaan. Als ik het zo (met tranen in de ogen) lees bleek en blijkt jou papa een prachtig persoon te zijn. Ik heb zeker wat gemist! Je eerbetoon aan je papa is zo mooi, puur en pakkend geschreven. Optimisme ligt altijd op de loer, gewoonweg prachtig. Super mooie mensen met super mooie gedachten. Een voorbeeld voor ons allemaal. Geniet ten volle want soms is er geen 'ik doe het later wel' of 'ik kom later nog wel eens langs'.
    Wauw, groetjes Marijke

  56. Al hebben we geen banden, heel erg heeft je bericht me geraakt!
    Liefhebbende man, die even liefhebbende zoon heeft opgevoed. Châpeau!

  57. De likes en shares had ik al gezien op FB de voorbije dagen & nu er nieuwsgierig ook naar je blog toegegaan.

    En dan lees je...

    En word je stil

    En slaat het leven en de emotie gewoon toe waar we anders zo op automatische piloot leven

    Wat voelt denk ik iedereen nu na het lezen hiervan? Zo'n leven, zo'n liefde, zo'n gezin, wat een mooie herinneringen, wat een warmte,wat een levenslust, wat een prachtige persoon was en is je papa nog steeds en hoezeer leeft hij verder samen met jullie in jullie hart, voelen en liefde. Prachtig Dries, we kunnen alleen maar van hen en jullie leren hoe te leven in het nu zoals hij ook samen met jullie deed, liefs Ilse

  58. Wat een innemend eerbetoon aan jullie vader. Ben zelf 8 jaar vader en probeer mijn best te doen, zoiets stimuleert me nog meer, dat je kinderen trots kunnen kijken naar hoeveel liefde je leerde te geven en hoeveel levenswijsheid je hebt bijgebracht.

    Geen enkel leven is samen te vatten in wat woorden en beelden, maar je creëert toch maar mooi een passende sfeer bij je vaders leven en dood.

    Het ga jullie goed, nobele onbekenden.

  59. dit is zooo mooi en zooo sterk allemaal
    het mooiste van wat een mensenleven bieden kan heb je daar bijeengeschreven
    zeer oprechte dank om dat allemaal met ons te delen
    een wake-up call zoals ik er nog gekregen heb van de renglé-kes
    ik neem het mee en koester het zeer innig
    het gaat jullie en jullie papa goed !

  60. Dag Dries en heel de familie. Ik ben een collega van je papa op school en ben steevast alle jaren met hem op sportdag geweest. Het was een feest om hem te kennen. Jullie mogen zo trots zijn op jullie fijne papa , van hier tot waar hij nu is. Hij zit daar vast met zijn welbekende glimlach naar deze blog te kijken.
    De foto's zijn zo mooi en zoals al vele mensen schreven, jullie band was en is nog steeds heel intens en sterk.
    Een voorbeeld van liefde, vriendschap en trots op elkaar. Een super papa, echtgenoot en collega voor velen onder ons.
    En ja hoor, ook hier biggelen traantjes en spelen gemengde gevoelens hun rol. Maar toch overheerst het gevoel van: woow Koen , ik ben bij de gelukkigen die jou jaren mochten kennen.
    Dries, je hebt dit super goed gedaan, een prachtig eerbetoon aan je papa.
    Hou al dit moois zeker diep in jullie harten. Een pakkend maar o zo mooi verhaal!

  61. Beste Dries,
    Wat een uitzonderlijk mooi, sereen, vrolijk en gelijk ook triest eerbetoon aan een opmerkelijke papa. Ik ben er zeker van dat hij zeer trots is op jullie. En zoals je zegt... Ouders moeten eens wat meer tijd in hun kinderen steken... Die tijd is zo nodig om een mooie band op te bouwen. Sterkte in alles wat je onderneemt.

  62. Dag Dries
    dit mooie verhaal moet je koesteren .
    Ik heb zelf net mijn vader verloren en het pakt me zo positief hoe jij het allemaal kan verwoorden.
    veel sterkte nog voor jou en je ganse familie vanwege anneke :)

  63. Dag Dries,
    Ik was op zoek naar foto's van een huwelijk waar jij de fotograaf was.... kwam toevallig hier terecht! Prachtig, ontzettend indrukwekkend, je bent niet alleen een goede fotograaf, ook een beklijvende schrijver!
    Mijn man stierf toen ik zwanger was van ons eerste kindje... mijn zoon heeft zijn fantastische papa dus nooit gekend!
    Bedankt om dit verhaal met ons te delen!

  64. Dag Dries, Ik heb je papa gekend toen hij begin de twintig was. Je papa was inderdaad een supermens. In die tijd begeesterde hij jeugclub Impuls in Wijgmaal samen met Antoine (Toon) Smets. Ik heb aan die periode heel goede herinneringen. Via FB hadden we terug contact, hij was toen al ziek. Sommige van deze foto's had hij mij nog doorgestuurd. Ik was er echt niet goed van hoe die rotziekte hem te pakken gekregen heeft. Bedankt voor deze blog, bedankt dat je dit met ons wil delen ik kom wel af en toe eens terug kijken. Ik denk dat je papa nu ook fier naar je kijkt. Veel sterkte!

  65. geweldig goed gedaan , ook al zal het heel pijnlijk zijn om dit te maken , maar wel mooi om het terug te zien , ik heb je papa gekend via de school ,waar mijn man ook werkt , en je papa heeft de laatste keer meegeweest met onze dochter naar Praag .
    sterkte Ingrid

  66. Dag Dries,
    je kent me niet, ben een fan van je werk sinds een collega van me hier op de universiteit Hasselt je de reportage liet zien die je voor zijn dochter gemaakt hebt. Ik kom geregeld eens kijken naar je werk, ik vind het fantastisch ...
    Met wat je hier voor je pa doet, heb je me een gigantische krop in mijn keel bezorgd. Er moet nu effekes niks mis gaan hier of ik begin gewoon te huilen.

    Vertederend mooi, heb er geen woorden voor...

    Johnny

  67. Heel ontroerend eigenlijk, ik heb hem niet gekend en ik wist het ook niet - maar je hebt een mooi portret geschetst van wie je vader is. De verleden tijd zou in de vorige zin niet passen - want een vader dat blijf je voor eeuwig.

  68. Dag Dries ,
    Je had het niet mooier of anders kunnen maken , echt top
    ik werkte samen met mijn vader , iedere dag voor 20 jaar lang en we waren trots op ons bedrijf , jammer genoeg heeft hij de strijd tegen die rotte ziekte verloren , na 2 jaar blijft het nog steeds moeilijk op momenten , maar hou je vast aan de mooie dingen , bekijk eens oude foto's of een video met een lachende vader , want een vader zie je niet graag aftakelen , want hij hoort sterk te zijn . Alles gaat helaas door . voor jou ook ; blijf fietsen , blijf reizen , blijf doen wat je met hem ook deed .
    Mvg , Dirk

  69. Hierop uit gekomen via een willekeurige klik op internet.

    Prachtig...
    Een heel waardig afscheid van je papa
    Raakt me
    't Zal me niet meer loslaten
    .

  70. Dries, ik was op zoek naar een huwelijksfotograaf... Eerst de foto's van de verschillende huwelijken bekeken en dan kwam ik terecht op deze blog...
    Zo ontroerd maar tegelijkertijd wondermooi...

  71. hey Dries,

    Dit is een prachtig eerbetoon aan je vader. Het is en was een geweldig mens. Zijn herdenkingskaartje hangt nog steeds op mijn bureau en af en toe zwaai ik terug en put ik moed uit zijn positivisme om verder te gaan.
    Het moet voor jullie immens moeilijk zijn om zonder hem verder te gaan....

  72. Dries, familie, vrienden..

    Dries, wat je ons laat zien is een beeld om bij stil te staan.
    Heel diep, sereen, mooi, open en ook weer met een mooie glimlach.

    Ik heb niet veel gelezen (dat deed ik eerder) maar ik heb enkel en alleen naar de beelden gekeken.
    De beelden zeggen alles; het sterke, de moed, het zachte, de liefde, de wil, het afscheid.

    Je bewijst je papa een héél mooi eerbetoon.
    Ik ken je papa niet maar je laat veel van hem zien. Zoveel dat ik het jammer vind dat ik hem niet heb mogen kennen.
    Maar misschien door dit mooie verhaal dat ik hem wel een beetje heb mogen leren kennen.
    Het mag niet, en toch is het gebeurt.

    Het heeft me kippenvel gegeven, doen nadenken en beseffen.

    Dank je wel Dries, dank je wel om dit te delen.
    Erg mooi!

    Grts Collega

  73. Bij toeval kwam ik op deze site terecht. Wat een prachtig geheel, ontroerend maar ook heel waardevol. Ik vind dat je dit geweldig hebt gedaan. Je vader zou super trots op je zijn geweest. Sterkte!

  74. mooi
    eerlijk
    eer hem door zelf ook een mooie mens te worden/te zijn/te blijven
    bedankt om dit te delen
    tussen al die oppervlakkige rommel online.
    liefs...

  75. Beste Dries,

    Ik ben 1,5 jaar geleden hier al eens via via terecht gekomen.
    Maar ik kon je tekst toen niet gelezen krijgen. Het raakte me teveel, omdat mijn vader op dat moment heel erg ziek was.
    Een maand geleden is hij overleden.
    Nu lees ik jouw tekst met een lach en een traan, omdat het me doet denken aan de band die wij hadden met onze papa.
    Je vader was duidelijk een heel geliefde en liefdevolle man, met een heel zachte blik in zijn ogen. De wijsheid staat erin te lezen. Zijn charisma is duidelijk zichtbaar op de foto's. Ik kan geloven dat je trots bent om zijn zoon te zijn. Ik geloof dat er voor hem geen mooier cadeau is dan dit. Het is een super-manier om te tonen hoe graag je hem ziet. Respect!
    Bedankt! Je hebt me doen glimlachen in een moeilijke periode.

  76. Beste Dries,

    Wat een prachtig vertederend aangrijpend verhaal over je vader.
    Echt, van harte heb ik het gelezen en mee 'genoten'.
    Ik ken je persoonlijk niet, maar ga soms eens naar je fotoreportages kijken.
    Ik ben op je site terechtgekomen in de tijd dat mijn dochter trouwde - 2012.
    En ... ik vond je foto's direct GEWELDIG en BIJZONDER! Maar nu, na het vereeuwigen van je vaders verhaal op je site, is het nog duidelijker dat jouw persoonlijkheid weerspiegeld wordt in je foto's! Amai, heel heel sterk is dat! Ik VOELDE het DIRECT als ik je foto's bekeek! Hier moet een bijzondere persoon achter staan.
    Bijzonder warme groet.
    An

  77. Beste Dries,

    Ik "kende" je papa van op de middelbare school waar hij lesgaf. Ik zeg "kende" omdat ik nooit echt les van hem heb gehad, maar ik zag hem af en toe wel en hij was altijd heel grappig en opgewekt. Het is dan ook heel triest om de foto's te zien die zijn laatste weken/dagen weergeven...en tegelijk ook heel mooi en teder. Ik ben zelf mijn papa kwijtgeraakt in 2012 en heb zelf aan zijn sterfbed gezeten gedurende de 3 weken dat hij in het ziekenhuis heeft gelegen en aan kanker stierf. Ik herken veel van wat je beschrijft (zoals het lachen in die moeilijke momenten en hoe sommigen dat inderdaad niet zouden begrijpen). Het is mooi dat je dit eerbetoon voor je papa hebt kunnen maken en het is ook goed denk ik dat je dat voor jezelf hebt kunnen neerschrijven... Veel sterkte, want hoewel de pijn minder wordt en je leert leven met het gemis, is het toch altijd 'anders' dan daarvoor.

    Groetjes,
    Daisy

  78. Prachtig.. Duidelijk dat de sterkte van je pa met veel kracht en moed is doorgegeven aan jezelf.
    Cheers voor Koen!

A story to tell?

Contacteer mij