Mensen observeren, zoeken naar emoties, naar kleine details en dan snel die camera bovenhalen en het moment vastleggen voor het weer weg is. Dat maakt het werk van een reportagefotograaf zo interessant en zo geweldig. Ik snap het dan ook niet als ik overlaatst een collega reportagefotograaf aan het werk zag, en hij 5min foto’s nam en zich dan zette om een half uur daarna nog eens 5min foto’s te trekken. Zo werkt het niet!
Hier wat foto’s van Moemoe die 90 werd!
(meer…)

Nog eens een rusthuisje bezocht. Kort maar krachtig bezoek en een paar leuke fotootjes…
(meer…)

Een goed verlichte kamer. een geweldige bende gepensioneerden, pizza en een non. Wat heb je meer nodig voor een geslaagde reportage…
(meer…)

Gedropt worden in een rusthuis en sfeerbeelden moeten schieten van een etentje voor moederdag. Het eerste wat je denkt is ‘waar ga ik tussen al die oude knarren sfeer vinden…’ Even later moest ik al snel mijn vooroordelen laten vallen want in een rusthuis blijkt er meer sfeer en ambiance te zijn dan op vrijdagavond in de Silo. Tijdens het voorgerecht en het hoofdgerecht was het vooral op de achtergrond blijven, observeren en klikken, maar al snel werd ik telkens bij de mensen aan tafel uitgenodigd voor een ‘klapke’ en een ‘fotoke’. Zelfs van een bewoonster de raad gekregen: ‘moeste kik uwe leeftijd hebben en weten watk nu weet… ik zou elke week nen andere vent nemen!’. Dank voor deze raad!

Voor zwart wit gekozen in deze kleine reeks omdat ik vooral de emoties en gezichtsuitdrukkingen van de bewoners wou weergeven en zo weinig mogelijk afleidende elementen in de foto wou hebben. En soms kan kleur wat afleidend werken…

(meer…)