Ik vind het altijd wat spannend om mijn ‘comfortzone’ van huwelijksfotografie te verlaten. Om eerlijk te zijn, ik had deze shoot zelfs bijna afgebeld. Twee weken geleden had ik zelfs nog nooit een baby in mijn handen gehad, dus ik vond mezelf niet direct de perfecte persoon om babyfotograaf te zijn. Hoe mag je een baby leggen zonder dat er iets breekt? Wat moet je doen als ze begint te wenen? Hoeveel tijd heb je nodig? Mag je wel flitsen in die jonge oogjes?

Maar ik had Anneleen en Kristof (de mama en de papa) zelf al voor de lens gehad voor hun huwelijk en ik wist dat zij geweldig zijn en mij wel gingen helpen . Ik ben zeer blij dat ik uiteindelijk toch gegaan ben, en ik denk (hoop) dat Kristof en Anneleen wel blij zullen zijn met de foto’s. Annelleen, Kristof en Zaar, bedankt voor de ervaring om jullie babyfotograaf te mogen zijn!

Hier komt ZAAR!
btw: geen enkele foto is gemaakt in een studio. Inspiratie van het moment bij Zaar thuis…